Θρύλοι του ποταμού.

Ένα αφιέρωμα στις μεγαλύτερες μορφές στο κόσμο του καγιάκ.

Shaun Baker. Extreme kayaker

Γεννήθηκε  το 1954. Ξεκινώντας καγιάκ σε ηλικία μόλις 10 ετών, ο Shaun Baker έδειξε σύντομα πως δεν θα ήταν ένας ακόμα συμβατικός καγιάκερ. Στα 16 του, έφυγε με ένα συμμαθητή του, για μια «βόλτα» γύρω από την... Αγγλία. Μια αυτουποστηριζόμενη αποστολή 700 μιλλίων, στις πιο δύστροπες θάλασσες, από το Kingussie της Σκωτίας έως το Hell's mouth της Βόρειας Ουαλίας.

Είναι ένας από τους πρωτοπόρους στο χώρο του extreme, και ο πρώτος σε ότι αφορά μεγάλους καταρράκτες, γεγονός που τράβηξε αμέσως σπόνσορες και δημοσιότητα, κάνοντάς τον, έναν από τους πρώτους αναγνωρίσιμους και ίσως τον πρώτο επαγγελματία στο χώρο.

The Kern brothers. Expedition kayakers

Ο Johnnie  και ο Willie Kern είναι δύο από τους πιο διάσημους καγιάκερς αποστολών. Γεννήθηκαν στο Danvers, Boston, των ΗΠΑ, αλλά μεγάλωσαν στο Vermont όπου μπήκαν στο χώρο του ποταμού, ακολουθώντας τον μεγαλύτερο αδελφό τους, τον Chuck, έναν από τους καλύτερους καγιάκερς της εποχής του και μέλος της εθνικής ομάδας ροντέο των ΗΠΑ. Ο Chuck ήταν τόσο παθιασμένος με αυτόν τον τρόπο ζωής, που για τ' αδέλφια του, το καγιάκ έγινε ένα είδος θρησκείας. Όταν ο Chuck πνίγηκε, στο Black Canyon του Gannison, ένα ποτάμι 5ου βαθμού, το καλοκαίρι του 97, το πλήγμα για τ' αδέλφια του, που ήταν μαζί του σ' εκείνη την κατάβαση, ήταν τόσο μεγάλο, που σκέφτηκαν να παρατήσουν για πάντα το καγιάκ. Τελικά όμως πιστεύοντας πως και ο ίδιος ο αδελφός τους θα ήθελε ακριβώς αυτό, συνέχισαν.   Περισσότερα >>>

Corran Addison. Πρωτοποριακός σχεδιαστής και προαγωγός του σπορ ή το μεγαλύτερο ψώνιο στο χώρο του ποταμού;

Αν υπάρχει μια προσωπικότητα στο χώρο του καγιάκ, που έχει συγκεντρώσει και συνεχίζει να συγκεντρώνει πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας, περισσότερο απ' ότι όλοι οι υπόλοιποι στο χώρο, αυτός είναι ο Corran Addison. Μερικοί τον θεοποιούν, άλλοι μπορούν μόνο να τον βρίσουν, το γεγονός όμως είναι, πως όταν έχει κάτι να πει ή να παρουσιάσει, όλοι θα σπεύσουν να ακούσουν και να δουν, μια και το δημιουργικό ταλέντο του «κακού παιδιού» του παγκόσμιου καγιάκ, είναι απ' όλους αναγνωρίσιμο. Ο Doug Ammons, γνωστός καγιάκερ αποστολών είχε πει: «Αν ο Addison νομίζει πως είναι ο Leonardo Da Vinci του καγιάκ, είναι πολύ γελασμένος» και στο ίδιο στυλ, σ' ένα γνωστό chat κάποιος είχε γράψει: «Ο Addison κατηγορεί τους εσκιμώους Ινουίτ για κλέψιμο πατέντας». Αλλά δεν μπορούμε ν' αγνοήσουμε και δηλώσεις όπως αυτή του εκδότη του γερμανικού Kanu magazine: «Κύριε Addison, ευχαριστούμε για την εφεύρεση της επίπεδης γάστρας στο καγιάκ», ενώ σ' ένα επίσης δημοφιλές ενημερωτικό site του χώρου, η αναφορά στο site του Corran, σημειώνει: «Χωρίς τον Addison θα ήμασταν ακόμη στη λίθινη εποχή του καγιάκ»  Περισσότερα >>>

Walt Blackadar. Big water pioneer.

Σε όλη την ιστορία του καγιάκ, λίγοι μπόρεσαν να χαρακτηριστούν πραγματικά πρωτοπόροι. Στα τέλη όμως της δεκαετίας του 60, ένας μεσήλικας γιατρός από το Idaho, σπρώχνει το καγιάκ σε μια άλλη διάσταση. Τολμώντας να αναμετρηθεί με τα μεγαλύτερα και ορμητικότερα ποτάμια, επαναπροσδιόρισε τα όρια του τι ήταν δυνατό να γίνει με το καγιάκ. Ξεκινώντας στα 45 του (1967), σε μια ηλικία που οι περισσότεροι καγιάκερς εγκαταλείπουν την ενεργό δράση, ο Blackadar, με μια σειρά από πολυήμερες καταβάσεις, σε απομακρυσμένα και ανεξερεύνητα ποτάμια της βορειοδυτικής Αμερικής, συγκέντρωσε για πρώτη φορά, τα φώτα της δημοσιότητας, πάνω στο έως τότε περιθωριακό σπορ. Με τη δημοσίευση του χρονικού της μοναχικής κατάβασης του, στο απλησίαστο έως τότε Turnback canyon, στον ποταμό Alsec της Αλάσκα, το καγιάκ ήρθε στο προσκήνιο για πρώτη φορά, όχι σαν ένα απλά τεχνικό σπορ, αλλά σαν ένα σπορ περιπετειώδες και εντυπωσιακό. Μια σειρά από τηλεοπτικά επεισόδια άρχισαν να φέρνουν εικόνες του Blackadar να κατεβαίνει με το τετράμετρο φάιμπεργκλας καγιάκ του, φοβερά περάσματα στο Grand Canyon του Colorado και σε άλλα φημισμένα ποτάμια. Περισσότερα >>>