Καγιάκ για προχωρημένους στις Ιταλικές Άλπεις

 2 Μαΐου 2003. Πάτρα. Το αυξημένο κατά 60 πόντους ύψος του φορτωμένου με τα καγιάκ τζιπ μας, δεν φάνηκε να ενθουσιάζει την υπάλληλο της Superfast, που τώρα θα έπρεπε να μας   βολέψει μεταξύ των «υπόλοιπων» φορτηγών. Σε λίγο της αποκαλύψαμε δυο ακόμα λεπτομέ- ρειες: Άλλος αριθμός αυτοκινήτου και  μείον ένα διαβατήριο. Στο χαμόγελό της διαβάσαμε καθαρότατα τη σκέψη της: Ελληνάρες!  Περισσότερα

Μουργκάνι. Το πρώτο μας epic!

Πάσχα 2002. Μερικές μέρες συνεχόμενων βροχών και κάποιοι επίορκοι που ανέβαλλαν τη συμμετοχή τους, ήταν αρκετά για να διαλέξουμε οι υπόλοιποι, ποιό από τα ποτάμια στόχους θα είχε σειρά, στο επιχειρησιακό πρόγραμμα της ομάδας. Ανάμεσα στα ποτάμια δυσκολίας IV και V βαθμού που είχαμε επιλέξει, για τις δύσκολες καταβάσεις της άνοιξης, φάνταζε σαν στόχος μακρινός και ουτοπικός, ένα ποτάμι με τον «ψαρωτικό» βαθμό VΙ στη δυσκολία του.
Ένα ποτάμι άγνωστο σε όλους μας, χωρίς γνωστή ελληνική κατάβαση, ένα ποτάμι μύθος, από την περιγραφή των Γερμανών καγιάκερ που το είχαν πρωτοκατέβει. Ένα ποτάμι που η φωτογραφία του διπλού πεντάμετρου καταρράκτη του στο Greco – τη Βίβλο του ελληνικού καγιάκ - ήταν καρφωμένη στο μυαλό μας καιρό τώρα.
Και το όνομα αυτού Μουργκάνι (Tetanus stretch 12km IV,V,VI ) Περισσότερα

Αώος 1976. Η ιστορία της πρώτη κατάβασης.

Το καλοκαίρι του 1976, μια μικρή ομάδα Γερμανών καγιάκερς με αρχηγό τον 50χρονο Sepp Schechner, τόλμησε την πρώτη κατάβαση του σοβαρότερου σε δυσκολία ποταμού της Ελλάδας, του τότε άγνωστου και απροσπέλαστου Αώου. Η πρώτη κατάβαση του ποταμού, απ' την Βωβούσα έως την Κόνιτσα, μιας διαδρομής που ακόμη και σήμερα, περισσότερο από 30 χρόνια μετά, θεωρείται η σπουδαιότερη στα ελληνικά ποτάμια, αλλά και μια απ' τις καλύτερες ποταμίσιες διαδρομές στην Ευρώπη, έχει την δική της - ρομαντική θα έλεγα – ιστορία. Μια ιστορία που μας γυρνά στην εποχή της άγνωστης τότε Ελλάδας, όπου ακόμα και το να φθάσεις σ' ένα ποτάμι, βαθιά στην καρδιά της Πίνδου, ήταν από μόνο του μια περιπέτεια. Περισσότερα